Sprzedaż to umowa cywilnoprawna, zobowiązująca do odpłatnego przeniesienia własności rzeczy ze sprzedawcy na kupującego. Umowa sprzedaży (czasem nazywana umową kupna-sprzedaży) to umowa wzajemna, zobowiązująca. Na jej podstawie sprzedawca zobowiązuje się do przeniesienia własności rzeczy na kupującego i wydania mu tej rzeczy. Nabywca zaś do uiszczenia należności (wg ceny sprzedaży) i odebrania rzeczy (art. 535. k.c). Elementy konstrukcyjne, niezbędne do zakwalifikowania konkretnej umowy jako umowy sprzedaży to: strony umowy, przedmiot sprzedaży i cena. Stroną umowy sprzedaży może być osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, niebędąca osobą prawną.

Umowę można zawrzeć również przez pełnomocnika z upoważnienia danej strony umowy (kupującego/sprzedającego). Dzieje się tak często, gdy właściciel konia nie może przyjechać osobiście, aby podpisać umowę. W przypadku, kiedy podpisujemy umowę z pełnomocnikiem, należy w treści umowy dodać oświadczenie pełnomocnika, iż przedmiotowe pełnomocnictwo nie zostało odwołane. Egzemplarz pełnomocnictwa powinien stanowić załącznik do umowy. Ponadto pełnomocnik nie może podpisać się imieniem i nazwiskiem mocodawcy. Musi podpisać się za siebie, jako pełnomocnik.

Zgodnie z art. 1 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą, tu nie ma wątpliwości, ale w sprawach w ustawie nieuregulowanych do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy. W świetle kodeksu cywilnego sprzedaż konia należy traktować jako sprzedaż rzeczy ruchomej. Przedmiotem sprzedaży jest koń o określonych cechach, takich jak: rasa, nr paszportu, data urodzenia, maść, rodowód i innych, dlatego koń w umowie powinien być precyzyjnie opisany, winny zostać opisane także dokumenty, które mają zostać wydane wraz z koniem, takie jak paszport, dokumentacja medyczna, jeśli była prowadzona i inne.

Umowę sprzedaży konia można zawrzeć zarówno w formie ustnej, jak i pisemnej. Nie ma zastrzeżeń co do konkretnie wyznaczonej formy zawarcia umowy, jednakże wskazane jest zachowanie formy pisemnej. W przypadku ewentualnych sporów i roszczeń względem sprzedającego dokument ten będzie miał bardzo istotne znaczenie.

Miejsce zawarcia umowy powinno być w umowie oznaczone. Wystarczająca jest nazwa miejscowości, gdzie dokonuje się zakupu. Miejsce jest istotne, choćby ze względu na możliwość dokonania ewentualnego „zwrotu”, jeśli koń będzie miał wady, na podstawie których odstąpimy od umowy. Należy oznaczyć też datę zawarcia umowy. Od tej daty podpisana umowa zaczyna obowiązywać i wiązać obie strony. Od niej zależeć będą również terminy zgłaszania ewentualnych wad koni oraz terminy przedawnienia roszczeń.

Przy umowie kupna konia stosuje się także formę zabezpieczenia w postaci zaliczki bądź zadatku, aby zabezpieczyć wykonanie umowy (zabezpieczyć sprzedającego, że kupujący się nie wycofa i zabezpieczyć kupującego, że sprzedający się nie wycofa). Obie formy, zaliczka i zadatek, są do siebie bardzo podobne, lecz też bardzo różne. Niby wpłacamy te same pieniądze, ale skutki wręczenia zadatku lub zaliczki są inne. Różnice te są widoczne, szczególnie jeśli umowa nie zostanie zrealizowana.

Zaliczka w przypadku niewykonania umowy podlega zwrotowi. Dlaczego? Bo zaliczka płacona jest na poczet przyszłego wynagrodzenia. Wynagrodzenie należy się sprzedającemu po wykonaniu umowy (wydaniu konia). Jeśli zatem do wykonania umowy nie dojdzie, zaliczkę musi zwrócić. Zadatek dany przy zawarciu umowy, przy braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju, ma to znaczenie, że w razie niewykonania umowy przez sprzedającego można od umowy odstąpić i można żądać sumy dwukrotnie wyższej do zwrotu, niż wynikało z kwoty zadatku. W razie wykonania umowy zadatek ulega zaliczeniu na poczet ceny. Musisz więc uważać, czy przekazujesz sprzedającemu zaliczkę, czy też zadatek.

Mając za sobą męczące czytanie regulacji prawnych, przejdźmy do konkretów. Gdy mamy już wybranego konia, którego decydujemy się kupić, najczęściej wpłacamy zaliczkę bądź zadatek, aby niejako „zarezerwować” sobie konia. Płacąc zaliczkę lub zadatek, powinniśmy zabrać pisemne potwierdzenie tego faktu. I po takiej „rezerwacji” przystępujemy do organizacji transportu konia do nowej stajni. Nie podpisujemy jeszcze umowy kupna-sprzedaży konia. Dopiero w dniu odbioru konia podpisujemy taką umowę. Jest to o tyle istotne, że jeśli umowa zostanie podpisana wcześniej, właściciel starej stajni może nam naliczać opłaty za „przechowywanie”, jak i też bierzemy pełną odpowiedzialność za konia, nie mając nad nim kontroli. Umowę kupna-sprzedaży konia podpisujemy więc dopiero podczas odbioru konia.

Przyjeżdżając po odbiór konia, podpisujemy umowę, która powinna zawierać dzisiejszą datę, dane kupującego i sprzedającego wraz z numerami dowodów osobistych i numerami PESEL (numer PESEL istotny jest w przypadku ewentualnych sporów sądowych, gdzie trzeba podać ten numer w pozwie – więc warto już go sobie zanotować). Niżej określamy konia, wpisując jego imię, imiona rodziców i numer paszportu. Można notować inne rzeczy, jak numery czipów, umaszczenie, znaki szczególne, itd., ale nie jest to konieczne, bo wszystko zawarte jest w paszporcie. W dalszej części określamy cenę sprzedaży, formę zapłaty (gotówka, przelew) i inne warunki sprzedaży. Warto też zadbać o to, aby był określony cel zakupu konia i jego „warunki”, np. zapis mówiący o tym, że koń jest kupowany do trenowania dyscypliny skoków przez przeszkody do poziomu L – jeśli o takich warunkach zapewniał sprzedający. Nie warto zapisywać lakonicznie: „koń sportowy”, gdyż ciężko sobie wyobrazić sytuację, że kupuje się konia ujeżdżeniowego, a wymagać się od niego będzie skoków – lub na odwrót. Dlaczego zapisujemy przeznaczenie? Choćby dla swojego bezpieczeństwa. Jeśli okaże się, że koń ma zwyrodnienia, uniemożliwiające mu trenowanie skoków, wtedy ma się podstawę do rękojmi na zasadzie „przedmiotu niezgodnego z opisem”. Pamiętajmy też o podpisach pod umową.

A jakie załączniki i dokumenty zabrać? Najważniejszy dokument to paszport. Koń nie może opuszczać stajni bez paszportu. Właściciel musi wydać oryginał paszportu. Kolejnym dokumentem, jaki powinien być wydany (jeśli istnieje), to dokumentacja medyczna konia. Co więcej, jeśli umowa zawierana była przez pełnomocnika, to musimy zabrać ze sobą oryginał tego pełnomocnictwa. No i oczywiście nie zapominajmy o zabraniu ze sobą oryginału umowy.

Gratulujemy. Właśnie kupiłeś/kupiłaś konia. Twoje życie już nigdy nie będzie takie samo.

3.1. Badania weterynaryjne konia.

3.2. Formalny zakup konia.

3.2.1. Negocjacje cenowe i zapłata
3.2.2. Dokumenty niezbędne przy zawieraniu umowy
3.2.3. Jak przygotować poprawną umowę kupna-sprzedaży konia

3.3. Transport konia do nowej stajni.